PDPA คืออะไร สรุปกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลฉบับองค์กร อัปเดต 2569

content-image

PDPA ย่อมาจาก Personal Data Protection Act คือ พ.ร.บ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 กฎหมายที่กำหนดว่าใครก็ตามที่เก็บ ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลของคนอื่น ต้องทำอย่างไรถึงจะชอบด้วยกฎหมาย และเจ้าของข้อมูลมีสิทธิอะไรบ้างกับข้อมูลของตัวเอง

บทความนี้เขียนครั้งแรกตอนกฎหมายยังถูกเลื่อน วันนี้เลยไม่มีอะไรให้รออีกแล้ว บังคับใช้เต็มรูปแบบมาตั้งแต่ 1 มิถุนายน 2565 กฎหมายลูกทยอยออกครบ และ สคส. เริ่มสั่งปรับจริงตั้งแต่ปี 2567 เราจึงเขียนใหม่ทั้งฉบับให้ตรงกับสิ่งที่องค์กรเจออยู่ตอนนี้

PDPA คืออะไร ย่อมาจากอะไร

PDPA คือกฎหมายไทยที่วางหลักเดียวกับ GDPR ของยุโรป: ข้อมูลส่วนบุคคลเป็นของเจ้าของข้อมูล องค์กรเป็นแค่ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ใช้ภายใต้เงื่อนไข ใครเก็บข้อมูลก็ต้องบอกได้ว่าเก็บทำไม อ้างฐานทางกฎหมายข้อไหน เก็บไว้นานเท่าไหร่ และป้องกันอย่างไร

ตัวละครในกฎหมายมีสามฝ่าย

  • เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล คือคนที่ข้อมูลนั้นระบุถึง ลูกค้า พนักงาน ผู้สมัครงาน ผู้เข้าชมเว็บไซต์
  • ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล คือองค์กรที่ตัดสินใจว่าจะเก็บอะไร ใช้ทำอะไร ความรับผิดส่วนใหญ่อยู่ที่นี่
  • ผู้ประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคล คือผู้ที่ทำตามคำสั่งของผู้ควบคุม เช่น ผู้ให้บริการ cloud ระบบ payroll หรือ call center ที่จ้างภายนอก มีหน้าที่ของตัวเองแยกต่างหาก และโดนปรับได้เหมือนกัน

PDPA มีผลบังคับใช้เมื่อไหร่

กฎหมายประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อ 27 พฤษภาคม 2562 หมวดสำคัญถูกเลื่อนบังคับใช้ด้วยพระราชกฤษฎีกายกเว้น พ.ศ. 2563 และฉบับแก้ไขเพิ่มเติมจากสถานการณ์โควิด-19 และมีผลเต็มรูปแบบตั้งแต่ 1 มิถุนายน 2565

หลังจากนั้นกฎหมายลูกที่องค์กรต้องรู้ทยอยออกมา ที่กระทบการทำงานประจำวันมากที่สุดคือ

  • ประกาศเรื่องการแจ้งเหตุละเมิดข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2565: พอรู้ว่ามีเหตุละเมิด ต้องแจ้ง สคส. ภายใน 72 ชั่วโมง เว้นแต่ไม่มีความเสี่ยงต่อเจ้าของข้อมูล ถ้าเสี่ยงสูงต้องแจ้งเจ้าของข้อมูลด้วย นาฬิกาเริ่มเดินนับแต่ทราบเหตุ การตรวจสอบเบื้องต้นว่าเกิดเหตุจริงต้องทำให้จบภายในกรอบนั้น ไม่ใช่ทำเสร็จก่อนแล้วค่อยเริ่มนับ
  • ประกาศเรื่องมาตรการรักษาความมั่นคงปลอดภัยของผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2565: กำหนดมาตรฐานขั้นต่ำด้าน security ที่ต้องมี ทั้งการควบคุมการเข้าถึง การตรวจสอบ และการทบทวน
  • บันทึกรายการประมวลผล (ROPA) ตามมาตรา 39 สำหรับผู้ควบคุม และประกาศ พ.ศ. 2565 สำหรับผู้ประมวลผล กับ เกณฑ์การแต่งตั้งเจ้าหน้าที่คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (DPO) ตามประกาศ พ.ศ. 2566 สองฉบับ สองอย่างนี้คือหลักฐานชิ้นแรกที่ สคส. ขอดูเมื่อมีเรื่อง

รายละเอียดฉบับเต็มอยู่ที่เว็บไซต์ สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล

PDPA คุ้มครองข้อมูลอะไรบ้าง

ข้อมูลส่วนบุคคลคือข้อมูลอะไรก็ได้ที่ทำให้ระบุตัวคนคนหนึ่งได้ ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม ชื่อ เลขบัตรประชาชน เบอร์โทร อีเมล ที่อยู่ ภาพจากกล้องวงจรปิด รวมถึงข้อมูลที่ดูไม่ระบุตัวตนแต่พอเอามารวมกันแล้วชี้ตัวได้ เช่น IP address คู่กับเวลาใช้งาน

กฎหมายแยกกลุ่มที่เข้มกว่าไว้ต่างหากคือ ข้อมูลอ่อนไหว ตามมาตรา 26 เช่น เชื้อชาติ ความคิดเห็นทางการเมือง ศาสนา ประวัติอาชญากรรม ข้อมูลสุขภาพ ความพิการ ข้อมูลพันธุกรรม ข้อมูลชีวภาพอย่างลายนิ้วมือหรือใบหน้า พฤติกรรมทางเพศ และข้อมูลสหภาพแรงงาน ข้อมูลกลุ่มนี้เก็บได้ก็ต่อเมื่อได้รับความยินยอมโดยชัดแจ้ง หรือเข้าข้อยกเว้นที่กฎหมายเขียนไว้เท่านั้น และเพดานโทษของกลุ่มนี้สูงกว่าข้อมูลทั่วไปทุกทาง

ที่มักเข้าใจผิดคือ PDPA ไม่ได้คุ้มครองข้อมูลของนิติบุคคล และไม่คุ้มครองข้อมูลของผู้ถึงแก่กรรม ขอบเขตอยู่ที่บุคคลธรรมดาที่ยังมีชีวิตอยู่

สิทธิของเจ้าของข้อมูลตาม PDPA

เจ้าของข้อมูลมีสิทธิแปดข้อ ส่วนใหญ่ต้องร้องขอ แต่มีข้อหนึ่งที่องค์กรต้องทำให้เองโดยไม่ต้องรอใครขอ

สิทธิที่ได้รับโดยไม่ต้องร้องขอ คือสิทธิได้รับการแจ้ง ตามมาตรา 23 ก่อนหรือขณะเก็บข้อมูล องค์กรต้องบอกว่าเก็บอะไร เพื่ออะไร อ้างฐานกฎหมายข้อไหน เก็บนานเท่าไหร่ จะส่งต่อให้ใคร และเจ้าของข้อมูลติดต่อใครได้ นี่คือที่มาของประกาศความเป็นส่วนตัวที่คุณเห็นทุกเว็บไซต์

สิทธิที่เหลือใช้ได้เมื่อร้องขอ

  1. สิทธิขอเข้าถึงและขอสำเนาข้อมูล
  2. สิทธิขอให้โอนย้ายข้อมูลไปยังผู้ควบคุมรายอื่น
  3. สิทธิคัดค้านการเก็บ ใช้ หรือเปิดเผย
  4. สิทธิขอให้ลบหรือทำลายข้อมูล
  5. สิทธิขอให้ระงับการใช้ข้อมูล
  6. สิทธิขอให้แก้ไขข้อมูลให้ถูกต้อง
  7. สิทธิถอนความยินยอม ซึ่งต้องทำได้ง่ายเท่ากับตอนให้ความยินยอม

คำขอเหล่านี้คือ DSAR ที่พูดถึงกันบ่อย ปัญหาที่เจอในทางปฏิบัติไม่ใช่การรับคำขอ แต่คือการตอบให้ได้ทันเวลา กฎหมายกำหนดคำขอเข้าถึงข้อมูลไว้ไม่เกิน 30 วัน ส่วนสิทธิอื่นไม่ได้เขียนกรอบเวลาไว้ตรง ๆ แต่ไม่ได้แปลว่ารอได้ และทุกคำขอยากพอกันเมื่อข้อมูลของคนคนหนึ่งกระจายอยู่ในสิบระบบที่ไม่มีใครเคยวาดแผนผังไว้

องค์กรต้องทำอะไรบ้าง

งานแบ่งได้สามกลุ่ม ลำดับนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ กลุ่มแรกเป็นฐานของสองกลุ่มหลัง

หนึ่ง รู้ว่าตัวเองมีอะไร: ทำแผนผังการไหลของข้อมูลและบันทึกรายการประมวลผล (ROPA) ว่าเก็บข้อมูลชุดไหน จากใคร ด้วยฐานกฎหมายข้อใด เก็บที่ไหน ส่งต่อให้ใคร และลบเมื่อไหร่ ทุกอย่างหลังจากนี้อ้างอิงเอกสารชุดนี้ ประกาศความเป็นส่วนตัว สัญญากับผู้ประมวลผล แบบขอความยินยอม ล้วนเขียนขึ้นจากสิ่งที่ ROPA บอก ถ้าเลือกฐานกฎหมายผิดตั้งแต่ตรงนี้ เอกสารทั้งชุดที่ตามมาก็ผิดตาม

สอง มีกระบวนการที่ทำงานได้จริง: ช่องทางรับและตอบ DSAR ภายในกรอบเวลา แผนรับมือเหตุละเมิดที่ซ้อมแล้วว่าแจ้ง สคส. ทัน 72 ชั่วโมง สัญญาประมวลผลข้อมูลกับผู้ให้บริการภายนอกทุกราย และ DPO เมื่อเข้าเกณฑ์ กรณีที่โดนปรับในปี 2568 เกือบทุกกรณีมีผู้ให้บริการภายนอกอยู่ในเรื่อง องค์กรจ้างระบบจองหรือระบบจัดการลูกค้าจากคนอื่นแล้วคิดว่าความรับผิดไปกับสัญญา กฎหมายไม่ได้มองแบบนั้น

สาม ป้องกันข้อมูลจริง ๆ: มาตรการความมั่นคงปลอดภัยที่เหมาะสมกับความเสี่ยง ประเมินความเสี่ยงด้านความเป็นส่วนตัว (DPIA) เมื่อจะประมวลผลแบบเสี่ยงสูง และรู้ว่าระบบที่เก็บข้อมูลส่วนบุคคลมีช่องโหว่อะไรอยู่ ข้อนี้คือจุดที่เอกสารช่วยไม่ได้ ระบบที่ยังเจาะเข้าได้ก็คือระบบที่ยังเจาะเข้าได้ ไม่ว่านโยบายจะเขียนดีแค่ไหน

บทลงโทษ PDPA และคดีที่ลงโทษไปแล้ว

โทษมีสามทาง และเกิดพร้อมกันได้จากเหตุเดียว

ทางตัวอย่างความผิดเพดาน
ปกครอง (มาตรา 82–84)ไม่แจ้งวัตถุประสงค์ ไม่ขอความยินยอมตามแบบที่กำหนดไม่เกิน 1 ล้านบาท
เก็บหรือใช้ข้อมูลโดยไม่มีฐานกฎหมาย หลอกให้ยินยอม ไม่แจ้งเหตุละเมิด ไม่มีมาตรการ security ที่เหมาะสมไม่เกิน 3 ล้านบาท
ข้อมูลอ่อนไหว รวมถึงส่งข้อมูลอ่อนไหวออกนอกประเทศโดยไม่ชอบไม่เกิน 5 ล้านบาท
อาญา (มาตรา 79)เปิดเผยข้อมูลอ่อนไหวโดยมิชอบจนน่าจะเกิดความเสียหายจำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5 แสนบาท
ทำเพื่อแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 1 ล้านบาท
แพ่ง (มาตรา 77–78)ทำให้เจ้าของข้อมูลเสียหายชดใช้ตามจริง และศาลสั่งเพิ่มเชิงลงโทษได้ถึง 2 เท่า

โทษปกครองคือทางที่ใช้จริงมากที่สุด เพราะคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญของ สคส. สั่งได้เองโดยไม่ต้องผ่านศาล

คำสั่งปรับฉบับแรกแถลงเมื่อ 21 สิงหาคม 2567 บริษัทเอกชนรายใหญ่ที่ซื้อขายสินค้าออนไลน์ทำข้อมูลลูกค้ารั่วไหล ถูกปรับรวม 7 ล้านบาท จากสามความผิดซ้อนกัน ไม่แต่งตั้ง DPO ทั้งที่เข้าเกณฑ์ (มาตรา 41) ไม่มีมาตรการรักษาความมั่นคงปลอดภัยที่เหมาะสม (มาตรา 37(1)) และแจ้งเหตุละเมิดต่อ สคส. ล่าช้า (มาตรา 37(4)) (แถลงการณ์กระทรวงดีอี)

ปี 2568 การบังคับใช้เร่งขึ้นชัดเจน สคส. แถลงคำสั่งปรับ 5 เรื่อง 8 คำสั่งในคราวเดียวเมื่อ 1 สิงหาคม 2568 รวมกว่า 14 ล้านบาท (แถลงการณ์ สคส.) กรณีที่บอกอะไรได้มากที่สุดคือ

  • โรงพยาบาลเอกชน: ผู้รับจ้างทำลายเอกสารทิ้งข้อมูลผู้ป่วยกว่าพันรายไม่ถูกวิธี โรงพยาบาลถูกปรับ 1.21 ล้านบาท ข้อมูลสุขภาพคือข้อมูลอ่อนไหว และการจ้างคนอื่นทำลายไม่ได้ทำให้ความรับผิดหายไป
  • บริษัทเครื่องสำอาง: ข้อมูลลูกค้ารั่วไหลจากมาตรการ security ที่ไม่เพียงพอ และไม่แจ้ง สคส. ปรับ 2.5 ล้านบาท การไม่แจ้งเหตุคือความผิดแยกต่างหากจากตัวเหตุ
  • ผู้ค้าปลีกของสะสม: จ้างผู้ประมวลผลข้อมูลภายนอกที่ไม่มีมาตรการ security เพียงพอ ผู้ค้าปลีกถูกปรับ 5 แสนบาท ส่วนผู้ประมวลผลถูกปรับ 3 ล้านบาท ผู้ประมวลผลรับผิดเองได้ และหนักกว่าผู้ว่าจ้างได้ด้วย
  • หน่วยงานรัฐ: จ้างผู้ให้บริการโดยไม่มีข้อตกลงประมวลผลข้อมูล ถูกโจมตีจนข้อมูลกว่าสองแสนรายหลุดไปขายในตลาดมืด ทั้งหน่วยงานและผู้ให้บริการถูกปรับรายละ 153,120 บาท กฎหมายนี้บังคับกับภาครัฐเท่ากับเอกชน

ปลายปี 2568 สคส. ใช้อำนาจอีกแบบ สั่งให้บริการสแกนม่านตาแลกคริปโทระงับการเก็บข้อมูลม่านตาในไทย และลบข้อมูลชีวภาพของผู้ใช้ราว 1.2 ล้านราย นั่นคือคำสั่งให้หยุดกิจกรรมที่เป็นปัญหา ไม่ใช่แค่ค่าปรับ (แถลงการณ์กระทรวงดีอี 24 พฤศจิกายน 2568)

ถ้าดูทุกกรณีรวมกัน จะเห็นแบบแผนเดียว: ไม่มีกรณีไหนโดนเพราะเอกสารไม่สวย ทุกกรณีโดนเพราะข้อมูลหลุดจริง แล้วตอนถูกตรวจสอบก็ตอบไม่ได้ว่ามีมาตรการอะไร มี DPO ไหม แจ้งเหตุเมื่อไหร่ กระดาษไม่ใช่สิ่งที่ สคส. ถามหาเป็นอย่างแรก

PDPA กับ ISO/IEC 27701

องค์กรที่มี ISO/IEC 27001 อยู่แล้วมักถามว่าต่อยอดไป ISO/IEC 27701 คุ้มไหม คำตอบสั้น ๆ คือ 27701 เป็นระบบบริหารข้อมูลส่วนบุคคลที่ต่อยอดจาก 27001 ฉบับปี 2019 ต้องมี 27001 อยู่ก่อน ส่วนฉบับปี 2025 ปรับเป็นมาตรฐานระบบบริหารเต็มรูปแบบที่หน่วยรับรองหลายแห่งเปิดรับแบบเดี่ยวแล้ว แต่องค์กรที่มี 27001 ยังเดินทางสั้นกว่า ข้อดีคือกรอบของ 27701 ครอบคลุมข้อกำหนดของ PDPA แทบทั้งหมด และเกินไปในบางเรื่องที่กฎหมายไทยยังไม่แตะ เช่น การตัดสินใจอัตโนมัติ

แต่การรับรองไม่ใช่เงื่อนไขของกฎหมาย องค์กรที่ยังไม่มี 27001 ไม่จำเป็นต้องเริ่มจากตรงนั้น เริ่มจากสามกลุ่มงานข้างบนก่อนคุ้มกว่า มาตรฐานค่อยตามมาเมื่อต้องพิสูจน์ต่อคู่ค้าหรือหน่วยงานกำกับ

เอกสารครบแล้ว ต้องทำ security ด้วยไหม

ต้อง และคำสั่งปรับทุกกรณีข้างบนคือคำตอบ ประกาศเรื่องมาตรการรักษาความมั่นคงปลอดภัยพูดถึง "มาตรการที่เหมาะสมกับความเสี่ยง" ไม่ใช่การมีนโยบาย ในทางปฏิบัติแปลว่าคุณต้องรู้ว่าระบบที่เก็บข้อมูลส่วนบุคคลมีช่องโหว่อะไร ใครเข้าถึงได้บ้าง และถ้าถูกเจาะจะรู้ตัวภายในกี่ชั่วโมง

สองบทความนี้ต่อจากจุดนี้พอดี Cybersecurity Compliance เรื่องพื้นฐานที่ควรรู้ อธิบายว่าผู้ตรวจประเมินขอดูหลักฐานอะไรจริง ๆ ส่วน กรณี Snowflake เล่าว่าข้อมูลลูกค้าหลุดจากรหัสผ่านที่ถูกขโมยไปได้อย่างไร

สำหรับองค์กรที่ต้องการทั้งฝั่งกฎหมายและฝั่งเทคนิคในที่เดียว ทีมที่ปรึกษาของเราดูแลตั้งแต่การวางระบบตาม ISO/IEC 27001 และ ISO/IEC 27701 จนถึงการเตรียมความพร้อมตาม PDPA ส่วนการทดสอบเจาะระบบคือวิธีตอบคำถามที่ สคส. ถามเป็นข้อแรกว่า ระบบที่เก็บข้อมูลส่วนบุคคลของคุณ ตอนนี้เจาะเข้าได้หรือไม่

Last reviewed: 11 Sep 2026

คำถามที่พบบ่อย

โทษสูงสุดตาม PDPA คือเท่าไหร่

มีสามทางพร้อมกันได้ โทษปกครองปรับได้สูงสุด 5 ล้านบาทต่อกรณีเมื่อเกี่ยวกับข้อมูลอ่อนไหว รวมถึงการส่งข้อมูลอ่อนไหวออกนอกประเทศโดยไม่ชอบ โทษอาญาสำหรับการเปิดเผยข้อมูลอ่อนไหวโดยมิชอบจำคุกได้ถึง 1 ปี หรือปรับถึง 1 ล้านบาท และโทษแพ่งที่ศาลสั่งให้ชดใช้ค่าเสียหายเชิงลงโทษเพิ่มได้ถึงสองเท่าของค่าเสียหายจริง คำสั่งปรับจริงที่สูงสุดจนถึงตอนนี้คือ 7 ล้านบาทในกรณีเดียว

องค์กรต้องมี DPO ทุกแห่งไหม

ไม่ทุกแห่ง กฎหมายบังคับเมื่อเป็นหน่วยงานรัฐ เมื่อกิจกรรมหลักต้องติดตามหรือตรวจสอบข้อมูลส่วนบุคคลจำนวนมากเป็นประจำ หรือเมื่อกิจกรรมหลักเกี่ยวกับข้อมูลอ่อนไหว องค์กรที่ไม่เข้าเกณฑ์ตั้งได้โดยสมัครใจ แต่คำสั่งปรับ 7 ล้านบาทมีเรื่องไม่ตั้ง DPO ทั้งที่เข้าเกณฑ์เป็นหนึ่งในความผิด เกณฑ์นี้จึงไม่ใช่เรื่องที่ควรตีความเข้าข้างตัวเอง

ฐานทางกฎหมาย lawful basis คืออะไร ทำไมต้องเลือกให้ถูกตั้งแต่ต้น

ฐานทางกฎหมายคือเหตุผลที่องค์กรอ้างได้ว่าเก็บหรือใช้ข้อมูลส่วนบุคคลชุดนั้นได้ ความยินยอมเป็นเพียงหนึ่งในหลายฐาน และไม่ใช่ฐานที่เหมาะกับทุกกรณี เลือกฐานผิดแล้วเอกสารทั้งชุดที่สร้างตามมาผิดตาม เพราะสัญญา ประกาศความเป็นส่วนตัว และแบบขอความยินยอม ล้วนอ้างอิงฐานนี้เป็นจุดตั้งต้น

DSAR คืออะไร องค์กรต้องเตรียมอะไรบ้าง

DSAR คือคำขอใช้สิทธิของเจ้าของข้อมูล เช่น ขอดู ขอแก้ไข หรือขอให้ลบข้อมูลของตัวเอง สิ่งที่ต้องเตรียมไม่ใช่แค่ช่องทางรับคำขอ แต่คือความสามารถที่จะตอบได้จริงภายในกรอบเวลา ซึ่งแปลว่าต้องรู้ก่อนว่าข้อมูลของคนคนหนึ่งกระจายอยู่ในระบบไหนบ้าง องค์กรที่ยังไม่เคยทำแผนผังการไหลของข้อมูลมักติดตรงจุดนี้

DPIA ต้องทำทุกกรณีไหม

ไม่ใช่ทุกกรณี แต่จำเป็นเมื่อการประมวลผลนั้นเสี่ยงสูงต่อสิทธิของเจ้าของข้อมูล เช่น ข้อมูลอ่อนไหว การติดตามพฤติกรรมเป็นวงกว้าง หรือการใช้ข้อมูลในแบบที่เจ้าของข้อมูลไม่ได้คาดหมาย ประโยชน์ของมันไม่ได้อยู่ที่ตัวเอกสาร แต่อยู่ที่การบังคับให้ทีมตอบให้ได้ว่าทำไมต้องเก็บข้อมูลชุดนี้ ตั้งแต่ก่อนระบบจะถูกสร้างเสร็จ

ISO/IEC 27701 ต่างจาก ISO/IEC 27001 อย่างไร

ISO/IEC 27001 เป็นระบบบริหารความมั่นคงปลอดภัยของข้อมูลโดยรวม ส่วน ISO/IEC 27701 เป็นระบบบริหารข้อมูลส่วนบุคคลโดยเฉพาะ ฉบับปี 2019 เป็นส่วนขยายที่ต้องมี 27001 อยู่ก่อน ส่วนฉบับปี 2025 ปรับโครงสร้างเป็นมาตรฐานระบบบริหารเต็มรูปแบบ ซึ่งหน่วยรับรองหลายแห่งเปิดรับการรับรองแบบเดี่ยวแล้ว องค์กรที่มี 27001 อยู่แล้วยังได้เปรียบ เพราะส่วนที่ต้องเพิ่มน้อยกว่าการเริ่มวางระบบใหม่ทั้งหมด

ทำเอกสารครบแล้ว ยังต้องทำเรื่อง security อีกไหม

ต้อง เพราะข้อกำหนดพูดถึงมาตรการความมั่นคงปลอดภัยที่เหมาะสมกับความเสี่ยง ไม่ใช่แค่การมีเอกสารและกระบวนการ ในทางปฏิบัติแปลว่าต้องรู้ว่าระบบที่เก็บข้อมูลส่วนบุคคลมีช่องโหว่อะไรอยู่ และปิดมันตามลำดับความเสี่ยง เอกสารที่ครบถ้วนบนระบบที่ยังเจาะเข้าได้ ไม่ใช่การปฏิบัติตามที่สมบูรณ์

CONSULTING

ค้นหาช่องว่างด้านความปลอดภัยขององค์กร แก้ที่จุดเจ็บจริง วางแนวปฏิบัติที่เหมาะสม และขับเคลื่อน Security Transformation ด้วยบริการ Cyber Security | Risk | Compliance

More to read

Up Next

Blog preview image

ARTICLES/16 Jan 2016

Communication Plan and Security Breach Notification Law

ทำไมข่าวองค์กรถูกแฮ็กในต่างประเทศมักมาจากตัวองค์กรเอง แต่ในไทยมาจากที่อื่น เปรียบเทียบแนวปฏิบัติการแจ้งเหตุข้อมูลรั่วและกฎหมายที่บังคับให้ต้องแจ้ง

Blog preview image

ARTICLES/19 May 2025

มหาวิทยาลัยทักษิณ เดินหน้าสู่ ISO/IEC 27001:2022

อินค็อกนิโตแล็บร่วมโครงการพัฒนาระบบบริหารจัดการความมั่นคงปลอดภัยสารสนเทศของมหาวิทยาลัยทักษิณ ตามมาตรฐาน ISO/IEC 27001:2022 พร้อมงาน Cyber Drill และ Pentest

Blog preview image

ARTICLES/29 Mar 2025

บทเรียนจากแผ่นดินไหว สู่แผนรับมือด้วย ISO 22301

ISO 22301 คือมาตรฐานสากลของ Business Continuity Management System (BCMS) บทความอธิบายความต่างของ BCM, BIA และ BCP ข้อกำหนดหลักของฉบับ 2019 การขอการรับรอง และบทเรียนจากแผ่นดินไหวเมียนมา 28 มีนาคม 2025

logologo

INCOGNITO LAB CO., LTD.

38 Soi Petchakasem 30, Pak Khlong Phasi Charoen, Phasi Charoen, Bangkok 10160

©2026 Incognito Lab Co., Ltd. All rights reserved

Terms & ConditionsPrivacy Policy